เรื่องเล่าจากคนรักหนัง

          อ่านข่าวการประกาศรางวัล สุพรรณหงส์ทองคำเมื่อเช้านี้  ก็ต้องขอแสดงควมยินดีกับเหล่าคนในวงการบันเทิง ที่ผลิตงานฝีมือด้วยความเหนื่อยยาก ให้เราได้เสพ และผลของงานดีๆ ก็ได้รับรางวัลไปชื่นชมอย่างน่ายินดียิ่ง

          แต่ก็อีกนั่นแหละ มีงานหนังอยู่รางวัลหนึ่งที่ได้รางวัล บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และภาพยนตร์ที่ได้รับ คือเรื่อง เพื่อนกูรักมึงว่ะ ซึ่งเป็นหนังที่เรารวมถึงเพื่อนๆวิจารณ์ไว้อย่างมากมายถึงความอ่อนอย่างสุดแสนสาหัส เป็นงานบทหนังที่รับไม่ได้เอาเสียเลย แต่กลับได้รับรางวัลอันมีเกียรติย่างไม่น่าเชื่อ นี่ถ้าเราเป็นนักวิจารณ์หนังมืออาชีพ เราคงเอาปากกาปักอกตัวเองลาโลกไปซะให้รู้แล้วรู้รอด หรือไม่ก็คงต้องไปขอเทคคอร์สการเขียนบทภาพยนตร์ใหม่ จากพวกบรรดาคณะกรรมการทั้งหลาย เพราะจะได้ตามมาตรฐานของการเขียนบทหนังที่ดีได้เท่าทันท่านกรรมการที่พิจารณามอบรางวัลในปีนี้

          เข้าใจเลยว่า การที่มีนักวิจารณ์หนังฝีมือดีหลายๆคน ปฏิเสธที่จะร่วมสังคกรรมกับงานมอบรางวัลหนัง หลายเวที เป็นเพราะเหตุอันใด เอ ... แต่ไม่รู้ว่าเป็นงานของเวทีนี้ด้วยหรือเปล่าอ่ะดินะ เหอๆๆๆ